Hayaller hayaller..İnsanı hayata mı bağlar yoksa hayattan mı soğutur.? Ben çocukken gözlerim hep gökyüzündeki yıldızlardaydı. Sanki yıldızlar benim sonsuzluğumdu, özgürlüğümdü. Hayallerimin başladığı yerdi. Sonra da bir daha indiremedim gözlerimi yere. Hep yükseklerde takılı kaldı. Bazen işe yaradı, bazen can acıttı. Hayallerimle birlikte çıtam hep yükseldi ama ulaşamadığımda canımı yaktı. Hep sonuna kadar savaşmak zorunda kaldım. Ben çocukken hayallerin gerçek olmak için var olduklarına inanırdım. Büyüdüm, şimdi hayallerin insanları sadece hayata bağlamak için olduğunu ama bir çoğunun asla gerçek olmayacağını anladım.
Bir gün, müzik dinlerken kayboldum ben. Perdeler açıldı ve oyun başladı. Her nota bir hikaye oldu. Her ritim bir duygu. Dans ettim hayallerle. Sonra dans etmeye başladım tüm hayallerimin gerçek olması için. Orada müzik ben ve hayallerim kaldık. Hepsini yaşadım teker teker. Dans etmeye sarıldım sıkı sıkı.
Herkes hayallerini yaşamak ister..Peki hayat ne kadarını verir?. Bir şarkı çalar, gözün dalar. Bir hayal kurarsın, gerçekten çok farklı.Binersin bir bulutun üstüne uçar gidersin hayalindeki diyara. Her şey sen nasıl istersen öyledir. Renkler, insanlar hatta sen bile, sen ne istersen o.Kendine bir dünya inşa edersin. Mutlu olur gülümsersin kendi kendine..Bir saniyeliğine gerçekten inanırsın, için kıpır kıpır olur. Sonra gözlerini aralarsın. Saçma sapan bir yerde bulursun kendini biraz önceki hayalden çok uzak bir yerde. İstersin deli gibi. Gerçek olsa nolur sanki?..Uzanıp tutsan, bir dilek tutsan gerçek olsa nolur?Peki hayaller olmadan nasıl yaşar insan?.Şarkılar, şiirler, öyküler nasıl yazılır? Bulutlara çıkmadan düştüğünü nasıl anlar?. Gökyüzünden aşağı bakmada nasıl görür dünyayı?. Yıldızlardan kayıp düşmeden nasıl bilir bulutların yumuşaklığını?. Güneş doğmadan karanlık, pembe olmadan siyah nasıl olur?..
Hayal kurmak zorundayım. Bugün gerçek olacağına inanmak zorundayım. Çalan bir müzikle ruhum dans etmeli duygularım ritim tutmalı. Yoksa nasıl yaşanır bilmem..
Yorumlar
Yorum Gönder